voornaamst

Antennetheorie: Inzicht in de volgolfdipoolantenne

Wat is een volgolfdipoolantenne?

Een volgolfdipoolantenne is een lineaire dipoolantenne waarvan de totale lengte van de geleider ongeveer gelijk is aan één golflengte bij de werkfrequentie. Met andere woorden, als de golflengte wordt weergegeven door λ, is de totale lengte van de dipool ongeveer λ.

Vergeleken met een halfgolfdipool heeft een volgolfdipool een complexere stroom- en spanningsverdeling langs de geleider. Dit verschil heeft directe gevolgen voor de ingangsimpedantie, het stralingspatroon en de praktische toepassingsprestaties.

 
volledige_golf_dipool

Stroom- en spanningsverdeling

Bij een volgolfdipoolantenne kan de geleider worden beschouwd als twee halve golflengte-secties die met elkaar verbonden zijn. Langs de antenne verandert de fase van de stroomverdeling, wat betekent dat verschillende delen van de geleider op hetzelfde moment stromen in tegengestelde richting kunnen voeren.

Door deze faseverhouding kunnen de elektromagnetische velden die door verschillende delen van de antenne worden uitgestraald elkaar in sommige richtingen versterken, terwijl ze elkaar in andere richtingen gedeeltelijk opheffen. Dit is een van de belangrijkste redenen waarom het stralingsgedrag van een volgolfdipool verschilt van dat van een halfgolfdipool.

Stralingskarakteristieken van een volledige golfdipool

Een volgolfdipool produceert niet simpelweg hetzelfde stralingspatroon als een halfgolfdipool. Bij een halfgolfdipool is de straling doorgaans het sterkst in de loodrechte richting. Bij een volgolfdipool kan fase-annulering de straling in bepaalde richtingen echter verminderen en ervoor zorgen dat het stralingspatroon zich opsplitst in meerdere lobben.

Dit betekent dat een volgolfdipool weliswaar elektromagnetische energie kan uitstralen, maar dat het stralingspatroon doorgaans minder eenvoudig en minder geschikt is voor veel praktische antennetoepassingen. Bovendien kan de voedingspuntimpedantie van een centraal gevoede volgolfdipool relatief hoog zijn, wat impedantieaanpassing bemoeilijkt.

Waarom volgolfdipolen niet vaak worden gebruikt

Hoewel de volgolfdipool nuttig is voor het begrijpen van de stroomverdeling en het stralingsgedrag van antennes, wordt deze niet vaak gebruikt als standaard praktische antenne. Daar zijn verschillende redenen voor.

Ten eerste is het stralingspatroon complexer dan dat van een halvegolfdipool. Voor toepassingen die een voorspelbaar en eenvoudig stralingspatroon vereisen, is een halvegolfdipool doorgaans gemakkelijker te ontwerpen en te gebruiken.

Ten tweede kan de ingangsimpedantie van een volgolfdipool lastig aan te passen zijn aan die van gangbare transmissielijnen. Een slechte impedantieaanpassing kan leiden tot verhoogde reflectie, verminderde vermogensoverdracht en een lager systeemrendement.

Ten derde kan de straling van verschillende delen van de antenne elkaar in sommige richtingen gedeeltelijk opheffen. Hierdoor is de antenne minder geschikt wanneer een sterke en stabiele hoofdstralingsrichting vereist is.

Technische betekenis

Vanuit een technisch oogpunt is de volgolfdipool belangrijker als theoretisch model dan als een veelgebruikte praktische antenne. Het helpt ingenieurs te begrijpen hoe antennelengte, stroomfase, voedingspositie en elektromagnetische veldverdeling de stralingsprestaties beïnvloeden.

In echte RF- en microgolfsystemen hangt de antennekeuze doorgaans af van het vereiste frequentiebereik, de versterking, de polarisatie, de impedantieaanpassing, het stralingspatroon en de installatieomstandigheden. Voor veel hoogfrequente meet- en communicatietoepassingen worden hoornantennes, golfgeleiderantennes en andere gespecialiseerde antennestructuren vaak verkozen, omdat deze stabielere en beter regelbare prestaties leveren.

Conclusie

Een volgolfdipool is een dipoolantenne met een totale geleiderlengte van ongeveer één golflengte. Door de faseomkering van de stroom langs de geleider is het stralingsgedrag complexer dan dat van een halfgolfdipool. Hoewel hij elektromagnetische energie kan uitstralen, maken zijn stralingspatroon en impedantiekarakteristieken hem minder geschikt voor praktische antennesystemen.

Inzicht in de volledige dipoolantenne is nog steeds waardevol voor de antennetheorie, omdat het laat zien hoe golflengte, stroomverdeling en faseverhouding de antennestraling beïnvloeden. Deze kennis is nuttig voor RF-ingenieurs, antenneontwerpers en ontwikkelaars van microgolfsystemen bij de analyse van meer geavanceerde antennestructuren.

Ga voor meer informatie over antennes naar:

 

Geplaatst op: 18 juni 2026

Productinformatieblad opvragen