Wat is een log-periodieke antenne?

DeLogaritmisch-periodieke antenne(LPA) werd in 1957 voorgesteld en is een ander type niet-frequentie-variabele antenne.

Het is gebaseerd op het volgende vergelijkbare concept: wanneer de antenne wordt getransformeerd volgens een bepaalde proportionele factor τ en de oorspronkelijke structuur behouden blijft, heeft de antenne dezelfde prestaties wanneer de factor f en τf is. Er bestaan ​​veel vormen van log-periodieke antennes, waaronder de logaritmische dipoolantenne (LDPA), die in 1960 werd voorgesteld. Deze heeft een extreem brede bandbreedte en een relatief eenvoudige structuur, waardoor ze veelvuldig wordt gebruikt in de kortegolf-, ultrakortegolf- en microgolfbanden.

De log-periodieke antenne herhaalt het stralingspatroon en de impedantiekarakteristieken periodiek. Echter, voor een antenne met een dergelijke structuur is de verandering van de eigenschappen binnen één cyclus zeer klein als τ niet veel kleiner is dan 1, waardoor deze in principe onafhankelijk is van de frequentie.

Er bestaan ​​veel soorten log-periodieke antennes, waaronder log-periodieke dipoolantennes en monopoolantennes, log-periodieke resonante V-vormige antennes, log-periodieke spiraalantennes, enzovoort. De meest voorkomende hiervan is de log-periodieke dipoolantenne.

Als ultrabreedbandantenne heeft deze een zeer breed bandbreedtebereik, tot wel 10:1, en wordt vaak gebruikt voor signaalversterking, binnendistributie en signaaldekking in liften. Daarnaast kan de logaritmisch-periodieke antenne ook dienen als voedingsbron voor microgolfreflectorantennes. Omdat het effectieve oppervlak meebeweegt met de werkfrequentie, moet de afwijking tussen het effectieve oppervlak en het focuspunt over de gehele werkfrequentieband binnen de toegestane tolerantie blijven tijdens de installatie.