Microstripantenne met een typische versterking van 22 dBi en een frequentiebereik van 25,5-27 GHz (RM-MA25527-22).

Een microstripantenne, ook wel patchantenne genoemd, is een type antenne dat bekend staat om zijn geringe profiel, lichte gewicht, eenvoudige fabricage en lage kosten. De basisstructuur bestaat uit drie lagen: een metalen stralingsvlak, een diëlektrisch substraat en een metalen aardingsvlak.

Het werkingsprincipe is gebaseerd op resonantie. Wanneer de patch wordt aangestuurd door een voedingssignaal, ontstaat er een elektromagnetisch veld dat resoneert tussen de patch en het aardvlak. De straling komt voornamelijk van de twee open randen (op ongeveer een halve golflengte afstand van elkaar) van de patch, waardoor een gerichte bundel ontstaat.

De belangrijkste voordelen van deze antenne zijn het platte profiel, de eenvoudige integratie in printplaten en de geschiktheid voor het vormen van antenne-arrays of het bereiken van circulaire polarisatie. De belangrijkste nadelen zijn echter de relatief smalle bandbreedte, de lage tot matige versterking en het beperkte vermogen. Microstripantennes worden veel gebruikt in moderne draadloze systemen, zoals mobiele telefoons, GPS-apparaten, wifi-routers en RFID-tags.