Logaritmisch periodieke antenne met een typische versterking van 9 dBi en een frequentiebereik van 0,3-2 GHz (RM-LPA032-9).

Een log-periodieke antenne is een unieke breedbandantenne waarvan de elektrische eigenschappen, zoals impedantie en stralingspatroon, zich periodiek herhalen met de logaritme van de frequentie. De klassieke structuur bestaat uit een reeks metalen dipoolelementen van verschillende lengtes, die via een kabel met elkaar verbonden zijn en een geometrisch patroon vormen dat doet denken aan een visgraat.

Het werkingsprincipe berust op het concept van het "actieve gebied". Bij een specifieke werkfrequentie wordt slechts een groep elementen met een lengte van ongeveer een halve golflengte effectief aangeslagen en is verantwoordelijk voor de primaire straling. Naarmate de frequentie verandert, beweegt dit actieve gebied zich langs de structuur van de antenne, waardoor de breedbandprestaties mogelijk worden.

Het belangrijkste voordeel van deze antenne is de zeer brede bandbreedte, vaak 10:1 of meer, met stabiele prestaties over de hele band. De belangrijkste nadelen zijn de relatief complexe structuur en de matige versterking. Hij wordt veel gebruikt voor televisieontvangst, spectrummonitoring over de volledige band, elektromagnetische compatibiliteitstesten (EMC-testen) en communicatiesystemen die breedbandwerking vereisen.